ทำไมการยึดกับพังผืดจึงเป็นหัวใจของเซอร์เคิลทึม

ตามคำอธิบายของผู้อำนวยการ หัวใจของเซอร์เคิลทึมอยู่ที่ตำแหน่ง จำนวน และความแรงของไหมที่ยึดกับพังผืด สามตัวแปรนี้ทำให้หัตถการเดียวกันสร้างรูปทรงได้หลายแบบ และเหตุผลที่เลือกยึดกับพังผืดก็เพื่อให้เวลายิ้มแล้วรู้สึกตึงน้อยลง จุดที่ยึดจึงไม่ใช่รายละเอียดทางเทคนิค แต่เป็นสิ่งที่กำหนดทั้งรูปทรงและความรู้สึกในชีวิตประจำวัน

สวัสดีครับ ที่นี่ HANI Plastic Surgery ย่านคังนัม กรุงโซล บทความชุดนี้เรียบเรียงตามแนวทางการตรวจของ นพ.ชเว จองฮุน ผู้อำนวยการ ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ตกแต่งเฉพาะทาง วันนี้ขออธิบายส่วนที่มองไม่เห็นจากภายนอกแต่กำหนดผลลัพธ์มากที่สุด

พังผืดคือชั้นไหน?

เป็นชั้นเนื้อเยื่อที่แข็งแรงและอยู่ลึกกว่าผิวหนัง

ผิวหนังบริเวณเปลือกตาบางและขยับตลอดเวลาตามการลืมและหลับตา หากยึดไว้กับชั้นที่ขยับมาก แรงที่ยึดไว้จะถูกดึงทุกครั้งที่ขยับ ส่วนพังผืดเป็นชั้นที่ค่อนข้างอยู่กับที่ จึงรับแรงได้โดยไม่ถูกดึงไปมา

นี่คือเหตุผลที่ตำแหน่งของการยึดเปลี่ยนความรู้สึกในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่แค่รูปทรงในกระจก

ทำไมความรู้สึกตอนยิ้มจึงเป็นประเด็น?

เพราะการยิ้มคือการที่กล้ามเนื้อรอบตาหดตัวเข้าหาหางตา

เมื่อยิ้ม ผิวหนังรอบหางตาจะถูกดึงเข้าหากัน หากจุดที่ยึดไว้อยู่ในทางเดินของแรงนั้น ทุกครั้งที่ยิ้มจะรู้สึกตึง เหตุผลที่ยึดกับพังผืดคือเพื่อให้เวลายิ้มแล้วรู้สึกตึงน้อยลง

อย่างไรก็ตาม แม้จะยึดกับพังผืดแล้ว หากเพิ่มระดับขึ้นไปมาก การยิ้มก็อาจรู้สึกไม่สบายได้ ระดับที่เหมาะสมจึงเป็นเรื่องที่ต้องตกลงกันก่อนผ่าตัด และมีบทความแยกอธิบายไว้

ยึดแน่นขึ้นแล้วผลจะดีขึ้นไหม?

ไม่ใช่ครับ ความแรงไม่ได้แปรผันตรงกับผลลัพธ์ที่ดี

ยึดแน่นขึ้นหมายถึงเปิดออกมากขึ้น และหมายถึงแรงที่เนื้อเยื่อต้องรับมากขึ้นด้วย เมื่อเกินจุดหนึ่ง สิ่งที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่ความสวย แต่คือความรู้สึกตึงตอนยิ้ม

ดังนั้นการเลือกค่าของสามตัวแปรจึงเป็นการหาจุดสมดุล ไม่ใช่การเพิ่มให้สูงที่สุด จุดสมดุลของแต่ละคนต่างกันตามโครงสร้างมุมตาและลักษณะการยิ้ม

ไหมที่ยึดไว้จะคลายไหม?

มีโอกาสครับ โดยเฉพาะในผู้ที่ยิ้มด้วยตาบ่อย

ผู้ที่ยิ้มด้วยตาบ่อย ไหมที่ยึดไว้อาจหย่อนลงและทำให้มุมตากลับมาติดกันได้ ในทางกลับกัน หากไหมที่ยึดไว้ด้านในไม่คลาย ก็อยู่ได้ในระยะยาว

เราจึงไม่ตอบเรื่องระยะเวลาโดยไม่มีเงื่อนไข คำตอบที่ตรงกับความจริงคือ ขึ้นอยู่กับว่าไหมที่ยึดไว้คลายหรือไม่ และเรื่องนั้นสัมพันธ์กับลักษณะการใช้กล้ามเนื้อรอบตาของแต่ละคน

เรื่องนี้คุยกันในห้องตรวจอย่างไร?

คุยกันเป็นเรื่องของระดับที่ต้องการ ไม่ใช่เรื่องเทคนิค

คนไข้ไม่จำเป็นต้องเลือกตำแหน่งหรือจำนวนของไหม สิ่งที่ตกลงกันคือรูปทรงที่ต้องการและระดับความเป็นธรรมชาติตอนยิ้ม จากนั้นแพทย์จึงแปลงเป็นค่าของสามตัวแปร

ตามที่ผู้อำนวยการอธิบายไว้ แนวทางของที่นี่คือไม่ขอให้คนไข้เลือกวิธีมาล่วงหน้า การดูเปลือกตาด้วยตาตัวเองก่อนแล้วจึงกำหนดวิธีคือลำดับที่ถูกต้อง

สิ่งที่อยากให้ติดกลับไปคือ จุดที่ยึดไม่ได้เป็นเพียงรายละเอียดทางเทคนิค แต่เป็นสิ่งที่คุณจะรู้สึกได้ทุกครั้งที่ยิ้ม และนั่นคือเหตุผลที่เราคุยเรื่องนี้กันก่อนผ่าตัด ไม่ใช่หลังผ่าตัด

ผลลัพธ์อาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล อาจเกิดผลข้างเคียง เช่น เลือดออก การติดเชื้อ อาการบวม ความไม่สมมาตร และแผลเป็น กรุณาปรึกษาศัลยแพทย์ตกแต่งอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจ