เจ็ดวันก่อนผ่าตัด อะไรที่ต้องหยุด และอะไรที่ยังกินต่อ

คำแนะนำของคลินิกไม่ได้บอกให้หยุดทุกอย่าง สิ่งที่ขอให้หยุดคืออาหารเสริมและยาสมุนไพร อย่างน้อย 7 วันก่อนผ่าตัด ส่วนยาแก้หวัดนั้นกินแล้วยังผ่าตัดได้ และยาประจำตัวอย่างยาความดันโลหิตกับยาเบาหวานไม่ได้อยู่ในรายการที่ให้หยุดเลย แต่เป็นเรื่องของการจัดเวลากินให้เข้ากับช่วงงดอาหารของวันผ่าตัด สามกลุ่มนี้จึงมีคำตอบคนละแบบ และการเหมารวมว่าหยุดให้หมดไว้ก่อนดีกว่า ไม่ใช่คำตอบที่ตรงกับคำแนะนำ

สวัสดีครับ ที่นี่ HANI Plastic Surgery คลินิกศัลยกรรมตกแต่งย่านคังนัม กรุงโซล ในสัปดาห์สุดท้ายก่อนวันนัด มีคำถามหนึ่งที่ถูกพิมพ์เข้ามาซ้ำกว่าคำถามอื่นทั้งหมด และมักมาพร้อมรูปถ่ายของกล่องยาที่วางเรียงกันอยู่บนโต๊ะที่บ้าน คำถามนั้นคือ ของที่กินอยู่ทุกวันนี้ ต้องหยุดให้หมดเลยไหม

รายการที่ขอให้หยุดคืออะไรบ้าง?

อาหารเสริมและยาสมุนไพร อย่างน้อย 7 วันก่อนวันผ่าตัด

ประโยคนี้สั้น แต่คำว่าอาหารเสริมในหัวของแต่ละคนกว้างแคบไม่เท่ากัน บางคนนึกถึงเฉพาะแคปซูลที่ซื้อจากร้านขายยา บางคนไม่นับวิตามินเม็ดที่กินมาหลายปีจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมื้อเช้า และหลายคนไม่นับของที่อยู่ในรูปแบบน้ำ เช่น เครื่องดื่มบำรุงกำลังหรือยาต้มที่แบ่งใส่ซองไว้

ยาสมุนไพรก็เช่นกัน ในชีวิตประจำวันของคนไทยจำนวนไม่น้อย ของกลุ่มนี้ไม่ได้ถูกจัดว่าเป็นยา แต่ถูกจัดว่าเป็นของบำรุงที่กินต่อเนื่องมาเป็นปี จึงไม่เข้ามาอยู่ในความคิดเวลาถูกถามว่ากินยาอะไรอยู่บ้าง

ทำไมตัวเลขจึงเป็นอย่างน้อย 7 วัน ไม่ใช่ 7 วันพอดี?

เพราะเป็นเส้นต่ำสุด ไม่ใช่วันนัด

คำว่าอย่างน้อยเปลี่ยนความหมายของตัวเลขไปทั้งหมด ถ้าเป็นวันนัด คุณจะต้องทำให้ตรงวัน แต่เมื่อเป็นเส้นต่ำสุด การหยุดเร็วกว่านั้นไม่ได้ขัดกับคำแนะนำเลย ส่วนการหยุดช้ากว่านั้นต่างหากที่กำลังเข้าใกล้เส้นที่คลินิกขอไว้

คนไข้จำนวนหนึ่งอ่านตัวเลขนี้แล้วรอจนถึงวันที่เจ็ดพอดีจึงหยุด ซึ่งเป็นการอ่านที่กลับด้าน เพราะเส้นต่ำสุดมีไว้ให้เผื่อ ไม่ได้มีไว้ให้จ่อ

นับถอยหลังเจ็ดวันแล้ว วันนั้นตกอยู่ตรงไหนในปฏิทินของคนที่บินมา?

ส่วนใหญ่ตกอยู่ก่อนวันขึ้นเครื่อง

คนไข้ที่เดินทางมาจากต่างประเทศมักมาถึงโซลก่อนวันผ่าตัดไม่กี่วัน เมื่อลบเจ็ดออกจากวันผ่าตัด วันที่ได้จึงมักเป็นวันที่ยังนั่งอยู่ที่บ้านตัวเอง ยังไม่ได้จัดกระเป๋า และยังไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ

นี่คือจุดที่รายการเตรียมตัวข้อนี้ต่างจากข้ออื่น เพราะข้ออื่นทำได้ที่โซล แต่ข้อนี้ต้องทำที่บ้าน ของที่ต้องหยุดคือของที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงของคุณ ไม่ใช่ของที่จะซื้อระหว่างทริป

เป็นหวัดและกินยาแก้หวัดอยู่ ต้องเลื่อนวันผ่าตัดไหม?

กินยาแก้หวัดแล้วยังผ่าตัดได้ครับ

คำถามนี้แทบไม่เคยมาเดี่ยว ๆ มันมาพร้อมความกังวลอีกชั้นหนึ่งที่ไม่ได้พิมพ์ออกมา คือตั๋วเครื่องบิน ที่พัก และวันลาที่จองไว้แล้วทั้งหมด คนที่เริ่มไอในวันก่อนบินจึงมักเงียบไว้ เพราะกลัวว่าการบอกออกไปจะทำให้ทุกอย่างพัง

คำแนะนำในข้อนี้ตรงไปตรงมา คือกินยาแก้หวัดแล้วยังผ่าตัดได้ สิ่งที่ยังต้องทำจึงไม่ใช่การปิด แต่คือการบอกว่ากำลังกินอะไรอยู่ การประเมินสภาพร่างกายในวันนั้นเป็นงานของห้องตรวจ ไม่ใช่งานของคนไข้ที่กำลังนั่งกังวลอยู่ที่ที่พัก

ยาความดันโลหิตและยาเบาหวานต้องหยุดด้วยไหม?

ไม่ได้อยู่ในรายการที่ให้หยุด สิ่งที่ต้องจัดคือเวลากิน

คำแนะนำของคลินิกในข้อนี้คือให้กินยาไว้ล่วงหน้าให้เข้ากับช่วงงดอาหารของวันผ่าตัด แล้วจึงเดินทางมา อ่านให้ดีจะเห็นว่าโจทย์ของยากลุ่มนี้ไม่ใช่หยุดหรือไม่หยุด แต่เป็นกินตอนไหน

ความต่างนี้สำคัญ เพราะคนที่อ่านคำแนะนำเรื่องอาหารเสริมมาก่อนแล้วมักลากตรรกะเดิมมาใช้กับยาประจำตัวโดยอัตโนมัติ แล้วสรุปเองว่าคงต้องหยุดเหมือนกัน การตัดสินใจหยุดยาประจำตัวด้วยตัวเองไม่ได้อยู่ในคำแนะนำนี้เลยแม้แต่บรรทัดเดียว

ส่วนเวลาที่แน่นอนว่าควรกินตอนกี่โมงนั้น ผูกอยู่กับเวลานัดผ่าตัดของแต่ละคน จึงเป็นตัวเลขที่ต้องถามให้ได้ในวันปรึกษา ไม่ใช่ตัวเลขที่คำนวณเอาเองจากบทความ

จะทำรายการของที่กินอยู่อย่างไรให้ใช้ได้จริงในห้องตรวจ?

ถ่ายรูปฉลากไว้ ดีกว่าพยายามจำชื่อ

ชื่อทางการค้าของอาหารเสริมในแต่ละประเทศไม่เหมือนกัน และการแปลชื่อจากความทรงจำมักคลาดเคลื่อนมากกว่าที่เจ้าตัวคิด สิ่งที่ใช้ได้จริงคือรูปถ่ายฉลากด้านหลังที่มีรายการส่วนประกอบอยู่ ถ่ายไว้ในโทรศัพท์ตั้งแต่ตอนที่ของยังอยู่ในมือ

รายการนี้ควรรวมของที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบเม็ดด้วย ทั้งยาต้มที่แบ่งเป็นซอง ผงชงที่ตักจากกระปุก และเครื่องดื่มบำรุงที่ดื่มเป็นประจำ ของเหล่านี้ตกหล่นจากรายการบ่อยที่สุด เพราะไม่มีใครนึกถึงมันในตอนที่ถูกถามว่ากินยาอะไรอยู่

ถ้าเผลอกินไปแล้วในช่วงเจ็ดวันนั้น?

แจ้งคลินิกตามจริง แทนการเงียบไว้แล้วเดาผลเอาเอง

การที่คลินิกวางเส้นไว้ที่เจ็ดวันไม่ได้แปลว่าเส้นนั้นข้ามไม่ได้เลยแม้แต่วันเดียว แต่ก็ไม่ได้แปลว่าข้ามได้โดยไม่ต้องบอกใครเช่นกัน การประเมินสิ่งที่ตามมาเป็นงานของห้องตรวจ และห้องตรวจจะประเมินได้ก็ต่อเมื่อมีข้อมูล

ข้อมูลที่ใช้ได้จริงมีสามอย่าง คือกินอะไร กินเมื่อไหร่ และกินมากน้อยแค่ไหน สามอย่างนี้ตอบได้ในไม่กี่วินาทีถ้าจดไว้ และตอบไม่ได้เลยถ้าปล่อยให้ผ่านไปหลายวันจนจำไม่ได้

สิ่งที่พลาดกันบ่อยในสัปดาห์สุดท้ายไม่ใช่การลืมหยุดของสักอย่าง แต่คือการตอบคำถามสามข้อที่ต่างกันด้วยกฎข้อเดียว ของที่ต้องหยุดมีเส้นเวลาของมัน ของที่กินต่อได้มีเงื่อนไขของมัน และของที่ต้องเลื่อนเวลากินมีตัวเลขที่ผูกกับเวลานัดของคุณโดยเฉพาะ แยกสามอย่างนี้ออกจากกันได้เมื่อไหร่ รายการเตรียมตัวก็จะสั้นลงกว่าที่กลัวไว้มาก

ผลลัพธ์อาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล อาจเกิดผลข้างเคียง เช่น เลือดออก การติดเชื้อ อาการบวม ความไม่สมมาตร และแผลเป็น กรุณาปรึกษาศัลยแพทย์ตกแต่งอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจ